fukarâ


fukarâ
(A.)
[ اﺮﻘﻓ ]
yoksullar.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • fukàra — ž pejor. reg. 1. {{001f}}siromašni svijet; sirotinja 2. {{001f}}razg. propalica, nitko i ništa ✧ {{001f}}tur. ← arap …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • fukara — fukàra ž DEFINICIJA pejor. reg. 1. siromašni svijet; sirotinja 2. razg. propalica, nitko i ništa ETIMOLOGIJA tur. ← arap. fuqarā̕ ← faqīr: siromah …   Hrvatski jezični portal

  • fukara — sf., Ar. fuḳarā 1) Yoksul, fakir Biriktirdiği bütün parasını sadaka olarak fukaraya verir. Y. K. Beyatlı 2) is. Derviş Bir Bektaşi fukarası. 3) mec. Zavallı Bu karışık ve çok fukara bir kumpanyaydı. H. E. Adıvar Birleşik Sözler fukara babası… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • FUKARA — (Fakir. C.) Yoksullar, fakirler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • fukara babası — sf. Yoksullara yardım etmeyi seven (kimse) Fukara babası doktor; görmeden yan cebine konan paraya az, çok demeyen doktor. R. N. Güntekin …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • FUKARA-PERVER — f. Fakire bakan. Fukarayı koruyan …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • FUKARA-YI SÂBİRÎN — Sabreden ve avuç açmayan fakirler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • fakir fukara — is., ç. Yoksullar, geçimini sağlamakta güçlük çekenler Bu hindileri yiyen oradaki fakir fukara da müsteşar beye amma da dua etmiştir. B. Felek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • dilden gelen elden gelse her fukara padişah olur — kişi her söylediğini yapamaz, her dilediğini elde edemez anlamında kullanılan bir söz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • EFKAR-I FUKARA — Fakirlerin en fakiri, çok fakir …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük